Yerel yönetimler, demokratik katılımın en somut tezahür ettiği yönetim düzeyidir. Bu yapı içinde muhtarlıklar, mahalli düzeyde devletin ilk temsil noktası; belediyeler ise yerel hizmetlerin planlayıcısı ve yürütücüsü olarak yer alır. 19. yüzyıl Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan çizgide, muhtarlıklar hem yerel hafızanın koruyucusu hem de toplumsal meşruiyetin mikro ölçekteki garantörü olmuştur. Bu nedenle çağdaş yönetişim anlayışı, muhtarlıkları “devletin vatandaşa uzanan eli” olmaktan öte, yerel katılımın çekirdek kurumu olarak yeniden tanımlamaktadır. Muhtar, seçilmiş olma niteliğiyle...



